ÜMİT HER ZAMAN VARDIR, ENSEYİ KARARTIP KARANLIĞA SAPMAYA GEREK YOKTUR

Dostlar, merhaba.

Başlığa bakıp beni hayalperest olarak değerlendirenler çıkabilir. “Sen benim ne yaşadığımı biliyor musun ki böyle yazıyorsun?” diyenler olacaktır. Fakat yazıyı sonuna kadar okuyanlar, eminim, bana hak vereceklerdir.

Biz iradesi olan varlıklarız. Yolumuza çıkan durumlardan birini seçme hakkına sahibiz. Bu yüzden doğumdan ölüme kadar her zaman zorluklarla karşılaşırız. Engeller karşısında takındığımız tavır, bizim insan kalitemizi yükseltir. Kolaycılığı seçip yan yola sapabiliriz. Ya da engeller karşısında direnir, onu aşmaya çalışırız.

Biz insanız. Diğer varlıklardan çok farklıyız. Hayat mücadelesi bizi geliştirmek için vardır. Ömür süremizin her anı sınav demektir. Sınavda kazanan da kaybeden de olacaktır. Hayat da böyle değil mi? İyi bir meslek sahibi olmak için üniversite sınavlarına girmiyor muyuz?

Dünyaya geldiğimiz andan itibaren insanlar hep zorluklarla sınanmış. Biz kendi başımıza geleni en büyük dert zannediyoruz. Fakat tarih boyunca çok büyük acılar yaşanmış. Günümüzde de yaşanıyor. Kafamızı kaldırıp çevremize baksak yine insanların zorluklarla boğuştuğunu göreceğiz.

Gecenin sonunda gündüz, kışın sonunda bahar vardır. Kötü günlerin sonunda mutlaka iyi günler gelir. Yaratılış döngüsü bunu gerektirir. Belki de pes ettiğimiz an, rüzgârın döneceği zamana çok yakındır. Öyle olmasa bile pes etmenin kimseye faydası yoktur.

Bir çiftçi düşünün, tarlasını ekmemiş fakat tarladan mahsul bekliyor. Ona, “Yahu, ne ektin ki ne biçeceksin?” demezler mi? Buna rağmen eker biçer, ürün alamayabilir. İşler ters gider, tarladaki ürün bozulur, doğal afetle karşılaşır, ektiğini kaybedebilir. Fakat ekip biçtiğinde ürün alma ihtimali yüzde doksan dokuzdur. Ekip biçmezse ürün alma ihtimali sıfırdır. Zorluklar karşısında arkamızı dönüp gidersek elimize bir şey geçmez. Direnirsek zorlukları aşma ihtimalimiz vardır.

İnsan hayvan değildir. Hayvanlar, yaşamak için temel ihtiyaçlarını içgüdüleriyle sağlar. Makine değildir. Makineler, onlar ne için yapılmışsa onu yapar. Biz beden ve ruhtan oluşmuş mükemmel varlıklarız. Bizi daha çok ruhi hâllerimiz yönetir. Başımıza kötü bir durum geldiği an karanlığa sapma ihtimalimiz artar. Çünkü kötülükler böyle boş bir anımızı kollar. Kündeye geldiğimizi gördüğü anda bizi yoldan çıkarmak için üzerimize çullanır. Bu tür durumlarda vicdanımızın sesini dinlemek gerekir. Vicdan bizi asla aldatmaz.

Ümit etmeyi bırakmayalım.

Necdet Şahin